Nothing To Hide 2, Phil Dlab

Nothing To Hide 2, Phil DlabPhil Dlab over "Nothing To Hide 2": Soms is de tweede keer moeilijke Het eerste boek van Phil Dlab uit de Nothing to Hide serie bevatte zes mannen uit mijn eerste collectie mannelijke naakten, en de inhoud en het formaat van dit boek lijken er sterk op. De mannen zijn allemaal afkomstig uit wat ik beschouw als mijn vroege werk. Er zijn wat extra pagina's opgenomen om meer ruimte te maken voor het deel aan het eind waarin Luk en Robert samen te zien

Phil Dlab over "Nothing To Hide 2": Soms is de tweede keer moeilijke

Het eerste boek van Phil Dlab uit de Nothing to Hide serie bevatte zes mannen uit mijn eerste collectie mannelijke naakten, en de inhoud en het formaat van dit boek lijken er sterk op. De mannen zijn allemaal afkomstig uit wat ik beschouw als mijn vroege werk. Er zijn wat extra pagina's opgenomen om meer ruimte te maken voor het deel aan het eind waarin Lukáš en Robert samen te zien zijn. Tijdens een gesprek over de eerste opzet van dit boek zei mijn uitgever: "We hielden zoveel van deze jongens dat we meer pagina's moesten toevoegen." Šimon en Patrik zijn uit mijn eerste jaar (2019) van opnames voor mijn website, bodytorium.com; de anderen zijn uit 2020.

Ik weet vrij zeker dat ik tijdens het maken van boek één nog niet zo mentaal vermoeid was als nu, na de schijnbaar nooit eindigende golf van noodmaatregelen op het gebied van gezondheid, en meer recentelijk de oorlog in Oekraïne. Ik fotografeer al meer dan drie jaar mannelijke naakten, waarvan twee jaar tijdens de COVID-19 pandemie. Ik hoop echt dat het ergste achter de rug is, en dat de Russisch-Oekraïense oorlog niet verder uit de hand loopt dan hij al deed. Vrolijk en sociaal zijn is niet bepaald gemakkelijk geweest, vooral tijdens de lockdowns, toen alleen essentiële diensten, en ik neem aan diensten waarvoor geen menselijk contact nodig was, open mochten blijven in Slowakije.

Sociaal zijn (of proberen te zijn)

Of het nu de mentale bijwerkingen zijn van langdurige sociale afstand of iets sinister, de wereld verandert, en de "eenvoudigere dagen" of de "mooie onschuld" van Slowakije vervagen. Niet alle "vooruitgang" is vooruitgang. Gelukkig zijn er nog overblijfselen van dit nostalgische paradijs in Slowakije wanneer je de stad verlaat, en hoe verder je naar het oosten reist. Ik herinner me dat ik tijdens mijn bezoeken aan Košice (de Oost-Slowaakse stad waar Patrik vandaan komt) dacht: "Wow, dit is net als Bratislava twintig jaar geleden. Dit is geweldig!"

Er was een bruisend stadsleven en de mensen waren echt op straat. Ze zagen er tevredener uit, toegankelijker, minder bezorgd over hun imago en puurder en authentieker. Het was alsof ze de smartphone nog niet hadden ontdekt. Ik zal nooit een avond vergeten waarop mijn broer en ik naar een menigte jongeren in Košice keken. We stonden stil, met open mond, verlamd door het "volgende niveau van aantrekkelijkheid" dat we zagen. Het gaat er dus om op het juiste moment op de juiste plaats te zijn.

Mensen hebben me gevraagd of ik van plan ben buiten Slowakije te fotograferen. Hoewel Slowakije een thema is dat me erg aanspreekt en ik van plan ben er eindeloos mee door te gaan, ben ik van tijd tot tijd geneigd me voor een paar maanden in Split of Dubrovnik te vestigen, "Fase twee" van mijn fotografie te beginnen en mijn toekomstige fotocollectie de naam "Jonge mannen uit Slowakije en Kroatië" te geven.

- Phil Dlab, September 2022